English
ქართული
Զեյնաբ Մեհդիևա։
Կինը պարզապես մարդ չէ, կինը մայր է։ Հասարակության մեջ կնոջ գոյության պատճառը նրանց հիմնադրումն է։ Կինը մեծ ուժ է։ Կինը քաջություն ունի աշխարհը վերակառուցելու իր մտքով և համարձակությամբ… Կինը իր մտքով և քաջությամբ ունի աշխարհը վերականգնելու ուժ… Չնայած այսօր հասարակության մեջ ուժեղ կանանց առկայությանը, հազարավոր կանայք չեն կարողանում պաշտպանել իրենց իրավունքները, այդ իսկ պատճառով նրանք զոհ են դառնում ընտանեկան ճնշման, սոցիալական ճնշման և հոգեբանական բռնության… Որոշ մարդկանց համար կինը ամուսնանալու, երեխաներ ունենալու, տնային գործերն անելու և ամուսնու կողմից բռնությանը և ստորացուցիչ խոսքերին դիմանալու համար է ծնվել: Բայց սա շատ սխալ գաղափար է։ Կանայք իշխելու ուժ ունեն: Նա կարող է ամեն ինչ անել իր սրամիտ և ուժեղ զգացմունքներով: Քանի որ հասարակության արական սեռի անդամները դա գիտեն, աղջիկները ծնվելիս ենթարկվում են հոգեբանական բռնության: Աղջիկ ես, պետք է տանը լինես, աղջիկ ես, չպետք է սովորես, կին ես, պետք է տնային գործերով զբաղվես և այլն: Պետք է իմանանք, որ եթե ուզում ենք առողջ հասարակություն ունենալ, մեր աղջիկների նկատմամբ սահմանափակումներ դնելու փոխարեն պետք է ճիշտ դաստիարակենք մեր տղաներին և սովորեցնենք նրանց, թե ինչպես պետք է վարվել կանանց հետ: Պետք է տղաների մեջ սերմանել, որ կինը միայն սեռական օբյեկտ չէ, և որ նա է կյանքի էությունը: Այդ դեպքում մենք կկարողանանք ապրել անվտանգ և առողջ հասարակության մեջ։
Էթնիկ փոքրամասնությունների խմբում կանանց ամենամեծ խնդիրներից մեկը, որին ես պատկանում եմ, այն է, որ նրանք ապրում են տղամարդուց կախված վիճակում, իսկ նրանց ազատության տարածքը կախված է տղամարդու կամքից: Հասարակության միայն մի փոքր մասն է այսօր արժեւորում այն կանանց, ովքեր պահանջում են իրենց իրավունքները և ցույց են տալիս իրենց դիրքը հասարակության մեջ։ Շատերը նույնիսկ դատապարտում ու նախանձում են նրանց։
Էթնիկ փոքրամասնություններում անընդունելի է որոշ կանայք ապրեն որոշ տղամարդկանցից անկախ, պաշտպանեն իրենց իրավունքները, կրթություն ստանան և ամուր կանգնեն ոտքի վրա։ Որովհետև նրանք լավ գիտեն, թե ինչ է նշանակում, երբ կրթված կինը ամուր կանգնած է ոտքերի վրա։ Շատ ծնողներ մեկ կարծիք ունեն (իրենց դստերը կրթություն տալը և նրան աշխատանքով ապահովելը համարվում է լրացուցիչ ծախս, քանի որ նա կամուսնանա և եկամուտը կփոխանցի մեկ ուրիշին): Մեր հասարակության մեջ ավելի կարևոր է տղամարդկանց կարծիքը: Եթե աղջիկը ցանկանում է շարունակել կրթությունը, ապա պետք է հարցնել նրա ընտանիքի բոլոր տղամարդկանց կարծիքը։ Շատ ընտանիքներում այդպես է: Ցավոք, այսօր շատ ընտանիքներում ծնողներն ավելի շատ հետաքրքրված են տղաների կրթությամբ, քան աղջիկների: Բայց չգիտեն, որ կիրթ տղա նշանակում է կիրթ մարդ, բայց կիրթ աղջիկ նշանակում է կիրթ ընտանիք, կիրթ հասարակություն, կիրթ երկիր։ Տղամարդկանց կարծիքի կարևորությունը խոչընդոտներ է ստեղծում կանանց համար ոչ միայն կրթության, այլև ակտիվ հասարակության և սոցիալական կյանքում: Այսօր կինը չի կարող առանց թույլտվության գնալ որևէ հանդիպման և ընտրական գործընթացում քվեարկում է այն մարդու օգտին, ում հրամայում է հայրը, եղբայրը կամ ամուսինը։ Իհարկե, եթե նրանց թույլ տրվի մասնակցել ընտրական գործընթացին …
Այն էթնիկ խմբում (ոլորտում), որտեղ ես ապրում եմ, աղջիկները փոքր տարիքում ամուսնանում են, և ոչ ոք չի խոսում այդ մասին, եթե հայրը համաձայն է, կինը չի կարող ձայն հանել:
Սա միայն մեկ պատճառ ունի, մեր հասարակության մեջ երկրորդ և երրորդ կողմերի կարծիքն ավելի կարևոր է, քան այն կանանց և աղջիկների, ովքեր ապրելու են այս կյանքով։
Կանանց խնդիրների մասին խոսակցությունն այսքանով չի ավարտվում:
Հասարակության տեսակետից, եթե կինը սեռական, ֆիզիկական կամ բանավոր բռնության զոհ է, մեղավորն ինքն է։ Նա նաև մեղավոր է, եթե իրեն դավաճանել են կամ իրենից բաժանվել։ Եթե սպանեն կամ ինքնասպան լինի, ապա մեղավորը կրկին կինն է։ Նա նաև մեղավոր է, եթե հավակնում է իր իրավունքին։ Գործերը, որոնք տղամարդու ձեռքի կեղտն են, կնոջ համար մահվան օրդեր են: Ցավոք, շատերը սա համարում են շատ ֆենոմենալ երեւույթ։
Եթե այսօր ուզում ենք լուծել այս խնդիրները, 13-14 տարեկան աղջիկների համար օժիտ գնելու փոխարեն պետք է նրանց տետրեր ու գրիչներ գնել, կրթության տալ, սովորեցնել ոտքի կանգնել, որպեսզի կարողանանք ուժեղ կնոջ խորհրդանիշ ստեղծել։ Ամենակարևոր գործոններից մեկն այն է, որ անկախ ամեն ինչից, նրանք միշտ պետք է զգան, որ իրենց թիկունքում կա ընտանիք, որը միշտ կաջակցի իրենց:
Քանի որ շատ աղջիկներ և կանայք ապրում են մի միջավայրում, որտեղ ամենօրյա բռնության են ենթարկվում, և քանի որ իրենց ընտանիքները չեն աջակցում նրանց մի շարք նմանատիպ դեպքերում, նրանք ինքնասպանությունն են որպես ելք տեսնում:
Ես միշտ ապրել եմ այնպես, ինչպես ցանկացել եմ, և դրա հիմնական պատճառը ընտանիքիս բարոյական աջակցությունն է։